Τα παιδιά, οι καλύτεροι απολογητές;
Μια απολογητική που ενθαρρύνει ερωτήματα τύπου «γιατί;» και δεν φοβάται την αμφισβήτηση μπορεί σε μια εκκλησία να γίνει ένα χρήσιμο εργαλείο για την κατήχηση της νέας γενιάς, ηλικίας κρίσιμης στη διαμόρφωση του «πιστεύω». Πριν από λίγο καιρό διάβαζα την εξής ιστορία.
Ο γιος
ενός ιεροκήρυκα, σήμερα δευτεροετής
φοιτητής, εξομολογήθηκε στον πατέρα του ότι είναι «άθεος» και ότι θεωρεί την
πίστη «διανοητικά ανέντιμη». Πράγματι, τί θλίψη για έναν ποιμένα που έχει μεγαλώσει
το παιδί του, προφανώς διδάσκοντάς το να πιστεύει, αλλά έχει αμελήσει να το
διδάξει σχετικά με το γιατί είναι αλήθεια αυτά που πιστεύουμε! Ένα μέλος της
εκκλησίας, σοκαρίστηκε από αυτά που έμαθε για τον γιό του πάστορα, επειδή κι
εκείνος είχε έναν γιό σε κρίσιμη ηλικία.
«Γιατί
πιστεύεις ότι η Βίβλος είναι αληθινή;», ρώτησε τον γιό του στο σπίτι. Εκείνος, σήκωσε
το βλέμμα, λίγο μπερδεμένος: «Επειδή... είναι ο Λόγος του Θεού;»
«Ναι,
αλλά πώς ξέρεις ότι είναι ο Λόγος του Θεού;»
Άδειο
βλέμμα.
«Επειδή
το λέει η Βίβλος;»
«Και
πώς ξέρουμε ότι η Βίβλος έχει δίκιο όταν το λέει αυτό;»
«Δεν
ξέρω, μπαμπά. Αυτό πιστεύουμε.»
Φαύλος
κύκλος! Το επόμενο πρωί, ο πατέρας δοκίμασε ξανά:
«Γιατί
έπρεπε να πεθάνει ο Χριστός; Γιατί δεν μπορούσε ο Θεός απλώς να μας συγχωρέσει;»
«Επειδή...
χρειαζόμαστε τον Ιησού να μας σώσει;»
«Αλλά
ΓΙΑΤΙ; Τι θα συνέβαινε αν ο Θεός έλεγε απλώς ‘είστε συγχωρημένοι’, χωρίς τον
σταυρό;»
Σιωπή.
Δεν είχε ιδέα το παιδί. Ήξερε την ιστορία, αλλά δεν καταλάβαινε τη θεολογία.
Ο
πατέρας πέρασε το επόμενο σαββατοκύριακο σκεπτόμενος και διαβάζοντας σχετικά άρθρα.
Ανακάλυψε ότι συμβαίνει συχνά, σε παιδιά των εκκλησιών μας, όταν πηγαίνουν στο
πανεπιστήμιο και συναντούν τον πρώτο άθεο καθηγητή και σε συζητήσεις δεν έχουν
απάντηση. Επειδή τα διδάσκουμε ΤΙ να πιστεύουν, αλλά όχι ΓΙΑΤΙ!
Σε
βιβλιοπωλείο, ψάχνοντας για κάποιο βοήθημα που θα βοηθούσε το γιό του πώς να
ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ και θεολογικά, ο προβληματισμένος πατέρας ανακάλυψε ένα χοντρό
τετράδιο ασκήσεων με τίτλο ‘Συστηματική θεολογία για παιδιά. 52 εβδομάδες
επιχειρήματα’. Στο περιεχόμενό του ερωτήματα όπως:
- Πώς γνωρίζουμε ότι η Βίβλος
είναι αξιόπιστη;
- Γιατί η ανάσταση αποδεικνύει
ότι ο Ιησούς είναι Θεός;
- Τι κάνει τον Χριστιανισμό
διαφορετικό από τις άλλες θρησκείες;
Αγόρασε
το βιβλίο και αμέσως την Κυριακή το απόγευμα, ξεκίνησαν με τον γιό του το 1ο
μάθημα: «Πώς ξέρουμε ότι ο Θεός υπάρχει;» Η απάντηση δεν ήταν: «Η Βίβλος μας το
λέει», αλλά επιχειρήματα: Το κοσμολογικό επιχείρημα το εξηγούσε το βιβλίο σε
επίπεδο έκτης δημοτικού. Επίσης, το ηθικό επιχείρημα περιείχε παραδείγματα από
τη ζωή, μαζί και ένα λογικό παζλ όπου το παιδί έπρεπε να επεξεργαστεί αιτία και
αποτέλεσμα για να καταλάβει πώς προκύπτει η έννοια της Πρώτης Αιτίας. Αφιέρωσαν
μία ώρα σε αυτό το μάθημα. Περιείχε ερωτήσεις τύπου ‘πώς λειτουργεί αυτό;’ και ‘τι
θα γινόταν αν κάποιος πει εκείνο αντί αυτού;’
Την πέμπτη
εβδομάδα, ο γιός ήρθε απογοητευμένος: «Μπαμπά, δεν μπορώ να καταλάβω το
πρόβλημα του κακού. Δηλαδή, καταλαβαίνω την απάντηση της ελεύθερης βούλησης,
αλλά τι γίνεται με τις φυσικές καταστροφές;» Το πάλευε το θέμα.
Την 8η
εβδομάδα, βρισκόντουσαν μαζί σε οικογενειακό τραπέζι όταν ο αγνωστικιστής αδερφός
του πατέρα έκανε ένα σχόλιο, ότι η Βίβλος «γράφτηκε από ανθρώπους». Πριν προλάβει
να απαντήσει ο πατέρας, πετάχτηκε το παιδί: «Θείε, ξέρεις για τα χειρόγραφα;
Έχουμε περισσότερα αντίγραφα της Καινής Διαθήκης από οποιοδήποτε άλλο αρχαίο
έγγραφο, και είναι πολύ πιο κοντά στα αρχικά γεγονότα. Αν δεν εμπιστεύεσαι τη
Βίβλο, δεν μπορείς να εμπιστευτείς και τίποτα από όσα γνωρίζουμε για τον Ιούλιο
Καίσαρα». Ο θείος έμεινε άναυδος. Το παιδί δεν τα είχε απομνημονεύσει αυτά, τα είχε
κατανοήσει!
Τρεις
μήνες αργότερα, το παιδί έμαθε να εξηγεί την Αγία Τριάδα χρησιμοποιώντας
σωστούς θεολογικούς όρους. Ήξερε γιατί ο Ιησούς έπρεπε να είναι πλήρως Θεός και
πλήρως άνθρωπος και μπορούσε να δώσει τέσσερις λόγους γιατί η ανάσταση είναι
ιστορικά αξιόπιστη.
Μια μέρα
ρώτησε τον πατέρα, αν ο φίλος του θα μπορούσε να παρακολουθήσει τα μαθήματα που
έκαναν μαζί:
«Ο
Μάρκος λέει ότι δεν πιστεύει στον Θεό, αλλά νομίζω ότι μπορώ να του δείξω γιατί
η πίστη είναι στην πραγματικότητα η πιο λογική επιλογή. Μπορούμε να κάνουμε
ξανά την εβδομάδα κοσμολογικής επιχειρηματολογίας;»
Τα ιδιαίτερα
μαθήματα την Κυριακή τα απογεύματα κατάφεραν αυτό που οκτώ χρόνια Κυριακού δεν
μπόρεσε να πετύχει: Να μετατρέψουν τον παιδί σε κάποιον που μπορεί να
υπερασπιστεί αυτά που πιστεύει. Όχι τέλεια, αλλά για έναν δωδεκάχρονο,
ικανοποιητικά!
Τα
παιδιά δεν έχουν μειωμένη αντίληψη. Ούτε επαναστατούν κατά της πίστης. Απλώς
δεν έχουν βάση και ίσως σωστά θεμέλια, επειδή κανείς δεν τα διδάσκει το ΓΙΑΤΙ της
Πίστης.
Το Κέντρο Απολογητικών Μελετών (https://kam-center.org, Email: kamcenter23@gmail.com), μια Διακονία της
Κοινωνίας Ευαγγελικών Εκκλησιών (ΘΝΠ), προσφέρει βοήθεια σε ανθρώπους που
ζητούν πληροφορίες και υλικό για τα «Γιατί της Πίστης».

Σχόλια