ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

Η οικονομική κρίση που έπληξε τον δυτικό κόσμο από το 2008 και μετά, έχει οδηγήσει κάποιους επιστήμονες στο να αμφισβητούν τις βάσεις του οικονομικού μοντέλου που επικρατεί στην εποχή μας και να ψάχνουν εναλλακτικές ιδέες και λύσεις. Μια απ΄αυτές ίσως να είναι το μοντέλο του Ιωβηλαίου Έτους που προσφέρει η Βίβλος. Το Ιωβηλαίο έτος είναι το έτος όπου κλείνουν επτά κύκλοι επταετιών (σαββατικών χρόνων), που σύμφωνα με τους κανονισμούς της Παλαιάς Διαθήκης είχε επίπτωση στην ιδιοκτησία και τη διαχείριση γης στα βασίλεια του Ισραήλ και του Ιούδα. Δεν είναι σαφές αν επρόκειτο για την 49η χρονιά (το τελευταίο έτος των επτά σαββατικών κύκλων), δηλαδή για το ίδιο το σάββατο των σαββατικών ετών, ή για την πεντηκοστή χρονιά που ακολουθεί. Οι βιβλικοί κανόνες που αφορούν στα σαββατικά έτη εξακολουθούν να τηρούνται από κάποιες θρησκευτικές ομάδες Εβραίων σήμερα, αλλά η ιδέα του Ιωβηλαίου έτους και οι ανάλογοι κανονισμοί δεν έχουν αποτελέσει σοβαρή παράμετρο στις οικονομικές επιστήμες μέχρι σήμερα...

Η σημερινή ανάρτηση φιλοξενεί τις σκέψεις της Αλτάνας Φίλου με τις οποίες συμφωνώ απόλυτα. Διάβαζα πρόσφατα στο «Βήμα» ένα άρθρο του καθηγητή γλωσσολογίας, κ. Γ. Μπαμπινιώτη, με τίτλο, «Κρίση παιδείας ή κρίση οικονομίας» . Αν δεν το έχετε διαβάσει, σας προτρέπω πάραυτα να το κάνετε.  Υπογράφω κάθε πρόταση και κάθε λέξη του άρθρου, ειδικά τον κατεβατό που γράφει στην αρχή, όταν απαριθμεί, τι είδους κρίση είναι η οικονομική κρίση, που, χωρίς αμφιβολία, μαστίζει την Ελλάδα σήμερα. Προσπέρασα την μορφή κρίσης περί ήθους και ηθικής, περί πολιτικών με αίσθημα ευθύνης και πολιτών με αίσθηση υποχρεώσεων και δικαιωμάτων και σταμάτησα για συλλογισμό στην κρίση θρησκευτικής πίστης. Μα είναι δυνατό στην Ελλάδα του 99% και κάτι, χριστιανών ορθοδόξων, σύμφωνα με την τελευταία επίσημη απογραφή  του 1952, όταν οι πολίτες ρωτήθηκαν και για το θρήσκευμά τους, να υπάρχει κρίση θρησκευτικής πίστης; Αναμφίβολα οι έλληνες είναι από τους πλέον θρησκευόμενους πολίτες χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ...

Μεταφέρω ένα άρθρο από το περιοδικό Evangelicals Now . Οι συγγραφείς είναι:  Ο Adrian Reynolds, Διευθυντής Υπηρεσιών στο Proclamation Trust και ο Jonathan Carswell, Διεθύνων Σύμβουλος της εταιρίας TenofThose.com . «Φέρε και τα βιβλία, μάλιστα τας μεμβράνας». Αυτή ήταν η εντολή του Αποστόλου Παύλου στον συνεργάτη του,Τιμόθεο (βλ. Β' Τιμοθ. 4, 13). Για ποιό λόγο όμως; Μήπως είχε ξεχάσει τι είχε διαβάσει και χρειαζόταν φρεσκάρισμα; Μάλλον όχι. Σίγουρα δεν χρειαζόταν τα βιβλία για να συμπληρώσει τις Γραφές, όμως η βιβλιοθήκη του ήταν ελλειπής χωρίς τις πολύτιμες περγαμηνές του. Ο Παύλος ήξερε για την εξουσία και την επάρκεια των Γραφών. Παρ’ όλα αυτά ήθελε και τα βιβλία του. Τα βιβλία φαίνονται σε μερικούς ξεπερασμένα και ντεμοντέ. Μπορούμε σήμερα να "κατεβάσουμε", ό,τι χρειαζόμαστε, να παρακολουθήσουμε το κάθε τι και να επικοινωνήσουμε ζωντανά στο διαδίκτυο. Δεν είναι, λοιπόν, περασμένες οι ημέρες του βιβλίου; Δεν συμφωνούμε με τη διαπίστωση αυτή, επειδή είμαστε ουσια...

Κρίση, μνημόνιο, αναδιάρθρωση χρέους, πτώχευση. Αυτές είναι οι λέξεις που κυριαρχούν στην ελληνική ειδησεογραφία και στις συζητήσεις παντού τις μέρες αυτές. Με αφορμή τα πάθη του Χριστού, που τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας μας θυμίζουν τόσο παραστατικά, πολλοί σκέφτονται ότι οι ίδιοι και ο ελληνικός λαός στην πλειονότητά του περνάνε τον δικό τους «Γολγοθά». Η απαισιοδοξία και ο φόβος των επερχόμενων «δεινών» μας έχουν παραλύσει, ως λαό, κυριολεκτικά. Ούτε οι πολιτικοί, ούτε οι δημοσιογράφοι πολύ περισσότερο οι συμπολίτες μας στην πλειονότητά τους, φαίνεται να έχουν το θάρρος να σκεφτούν ή να προτείνουν λύσεις και μέτρα που θα προκαλέσουν αισιοδοξία, καθώς η χώρα βρίσκεται σ’ ένα μακρύ τούνελ οικονομικής ύφεσης, πολιτικής προχειρότητας και ανεύθυνης καταστροφολογίας, χωρίς φως ούτε από εμπρός, ούτε από πίσω.  Ωστόσο, ο συσχετισμός της σημερινής οικονομικής μας κατάστασης με τα πάθη του Χριστού μπορεί να είναι φαινομενικά άκρως αταίριαστος, αποτελεί όμως βάλσαμο  στην πονεμένη...

Σήμερα η Καθημερινή   επανήλθε στα επεισόδια της Παρασκευής που κόστισαν τη ζωή σε δώδεκα άτομα στο Αφγανιστάν: «Εκατοντάδες Αφγανοί διαδήλωσαν χθες, για τέταρτη συνεχόμενη ημέρα, κατά της καύσης του Κορανίου από τον φονταμενταλιστή πάστορα Τέρι Τζόουνς στη Φλόριντα. Πλήθος οργισμένων κατοίκων του Τζαλαλαμπάντ απέκλεισε χθες τον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την πόλη με την Καμπούλ, καίγοντας ομοιώματα του πάστορα Τζόουνς. Εκατοντάδες συμπατριώτες τους πραγματοποίησαν χθες ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας στην επαρχία Πακτία. Περισσότεροι από 20 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και 150 τραυματίσθηκαν στις τρεις ημέρες διαδηλώσεων στο βόρειο και το νότιο Αφγανιστάν. Δώδεκα άνθρωποι σκοτώθηκαν στο μεταξύ στην Κανταχάρ το Σαββατοκύριακο, όπου διαδηλωτές έκαψαν αυτοκίνητα και ισοπέδωσαν σχολείο θηλέων. Την Παρασκευή, επτά ξένοι υπήκοοι εργαζόμενοι του ΟΗΕ και πέντε Αφγανοί διαδηλωτές σκοτώθηκαν αφού οι διαμαρτυρόμενοι εισέβαλαν στα γραφεία του ΟΗΕ στη συνήθως ειρηνική πόλη Μαζάρ-ι-Σαρίφ στα βόρεια ...

Μου άρεσε το άρθρο του Aθανάσιου 'Eλλις στη "Καθημερινή" σήμερα. Γι΄αυτό και το μεταφέρω ολόκληρο. "Η μείωση του βιοτικού επιπέδου δεν είναι ευχάριστη εξέλιξη και προκαλεί εύλογες αντιδράσεις, ιδιαίτερα στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα που δέχονται τις μεγαλύτερες πιέσεις. Ομως, η επιβαλλόμενη αλλαγή του τρόπου διαβίωσης των Ελλήνων σηματοδοτεί και το τέλος του άκρατου υλισμού και, υπό αυτή την έννοια, εμπεριέχει ένα στοιχείο εξυγίανσης. Το διαστρεβλωτικό και χωρίς ηθικούς φραγμούς μοντέλο που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες ήταν ένα άδικο και επικίνδυνο τερατούργημα. Το σημερινό αδιέξοδο δεν είναι μόνον οικονομικό, είναι και ηθικό. Και σε αυτό έχουμε συμβάλλει όλοι, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο. Δεν είναι μόνο το αναποτελεσματικό και αντιπαραγωγικό Δημόσιο. Είναι και οι κρατικοδίαιτοι μεγαλοεπιχειρηματίες που αντί της καινοτομίας και του ρίσκου επέλεγαν τη σιγουριά της διαπλοκής, οι ανίκανοι πολιτικοί που δεν παρήγαγαν τίποτε στη ζωή τους και απλώς αναρρ...

«Δεν ευθυνόμαστε εμείς για τα χρέη της χώρας ... γι΄αυτό και δεν πληρώνουμε διόδια». Έτσι άκουγα στο ραδιόφωνο έναν εκπρόσωπο να εξηγεί την φιλοσοφία του ομόνυμου κινήματος που στο μεταξύ μετράει πάνω από 50 χιλιάδες εγγεγραμένα μέλη. Έχουν γραφτεί και συζητηθεί πολλά για την νεοελληνική αυτή μόδα των θυμάτων της κρίσης που για να πάνε με το αυτοκίνητό τους από το σπίτι τους στην πόλη στο εξοχικό τους στη θάλασσα σηκώνουν τις μπάρες στους σταθμούς διοδίων για να αποφύγουν τα 3 (ή και παραπάνω) Ευρώ. Γιατί αλλοιώς δεν μπορούν τάχα να τα βγάλουν πέρα.  Βλέποντας τέτοια κινήματα «ανυπακοής πολιτών», όπως κάποιοι συνηθίζουν να τα ονομάζουν, διερωτάσαι εσύ που εξίσου μαστίζεσαι από τις επιπτώσεις της κρίσης αλλά που εξακολουθείς να ακυρώνεις το εισιτήριο σου μπαίνοντας στο λεωφορείο ή να πληρώνεις τα διόδια, μήπως οι άλλοι όντως έχουν δικαιο, οπότε εσύ είσαι το κορόϊδο;  Ο Χριστός μας διαβεβαιώνει ότι είναι πλατύς ο δρόμος που οδηγεί στην απώλεια και επώδινος εκείνος που οδηγ...