ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΣΤΟΝ 21ο ΑΙΩΝΑ

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή παρατηρεί κανείς τους ανθρώπους να παρακολουθούν κατά χιλιάδες χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις, παιδικούς θιάσους της αφήγησης της Βηθλεέμ με αγγέλους, βοσκούς, ζώα και βασιλιάδες. Η ιστορία αυτή δεν δείχνει να πεθαίνει. Κάθε Χριστούγεννα παρουσιάζεται εκ νέου. Παρά το γεγονός ότι η Δύση έχει απορρίψει την ιδέα πως η Ενσάρκωση αποτελεί κεντρικό γεγονός της ιστορίας, η γοητεία του μικρού Ιησού εμφανίζεται ως εξαιρετικά ανθεκτική για όλες τις ηλικίες. Στα μουσεία τέχνης, ως μνημεία της ανθρώπινης ιστορίας, ο Ρέμπραντ προσφέρει ίσως το μεγαλύτερο ρεκόρ σε χαρακτικά, σχέδια και πίνακες ζωγραφικής της σκηνής της γέννησης, της φυγής στην Αίγυπτο, της περιτομής του βρέφους και άλλες ιστορίες  της Θείας Οικογένειας. Φυσικά, η αντίληψη ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος παραμένει «ανοησία για τους Έλληνες» όπως έγραψε ο απόστολος Παύλος. Ο Πλάτωνας θεωρούσε ότι ο φυσικός κόσμος δεν ήταν παρά μια σκιά απέναντι στον πραγματικό κόσμο της σκέψης. Το ότι ένας Θεός θα έσκυβε...

«Ως άθεος, πιστεύω πραγματικά ότι η Αφρική χρειάζεται τον Θεό: Οι ιεραπόστολοι και όχι μόνο τα χρήματα για βοήθεια, είναι η λύση στο μεγαλύτερο πρόβλημα της Αφρικής που είναι σε μεγάλο βαθμό η παθητικότητα της νοοτροπίας των ανθρώπων». Με αυτά τα εκπληκτικά λόγια, ο γνωστός δημοσιογράφος και τηλεπαρουσιαστής, πρώην βουλευτής της βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων, Μάθιου Πάρις συνοψίζει   το συμπέρασμα που αναγκάστηκε να βγάλει μετά από πρόσφατη επίσκεψή του στο Μαλάουι, στο σπίτι των  παιδικών του χρόνων. Ο Πάρις πέρασε τα παιδικά του χρόνια σ’ αυτή την αφρικανική χώρα και σαράντα πέντε χρόνια μετά την αποχώρησή του, αποφάσισε να επιστρέψει λόγω του ενδιαφέροντός του για την Pump Aid, μια βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση που βοηθά αγροτικές αφρικανικές κοινότητες να εγκαταστήσουν αντλίες νερού, δίνοντας στους ανθρώπους εκεί πρόσβαση σε καθαρό νερό. Η επίσκεψή του αυτή όχι μόνο ανανέωσε θετικά την προδιάθεσή του απέναντι σε τέτοιου είδους φιλανθρωπικές οργανώσεις ανάπτυξης, αλλ...

Γιατί είναι η Κυριακή μέρα λατρείας για τους χριστιανούς; Το ότι ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς την Κυριακή είναι μια προφανής απάντηση και οι πρώτοι χριστιανοί αντάλλαξαν το παραδοσιακό εβραϊκό Σάββατο με την Κυριακή για να λατρεύουν τον Θεό. Αλλά έχουμε αναρωτηθεί ποτέ γιατί ο Ιησούς αναστήθηκε από τους νεκρούς την Κυριακή και όχι μια άλλη μέρα της εβδομάδας; Στην αρχαία εβραϊκή ιστορία της δημιουργίας, στο Γένεση κεφ. 1, η πρώτη ημέρα της δημιουργίας ήταν η Κυριακή, και ο Θεός αναπαύθηκε την τελευταία ημέρα, το Σάββατο. Από την αφήγηση αυτή, οι Ισραηλίτες καθιέρωσαν τη δική τους πρακτική ανάπαυσης του Σαββάτου. Στην Καινή Διαθήκη, ο Ιησούς αναστήθηκε μια Κυριακή επειδή η ανάστασή του ήταν η αρχή της νέας δημιουργίας. Το Πάσχα ήταν η αρχή του Θεού που «κάνει τα πάντα νέα» εν Χριστώ. Όπως λέει και ο Απόστολος Παύλος στο Α΄ Κορινθίους κεφ. 15, η ανάσταση του Ιησού είναι ο «πρώτος καρπός» της λύτρωσης του Θεού – η αρχή για κάτι που έμελλε να επεκταθεί πολύ πιο πέρα ​​από τον άδ...

Το παρακάτω κείμενο του ΠΗΓ προσφέρει μια ορθή ανάλυση μιας εκκλησίας που ξεφεύγει από τον σκοπό και την αποστολή της. Ο άνθρωπος δεν παύει, έχοντας χάσει τον Παράδεισο, να είναι ο μόνιμα περιπλανώμενος και φυγάς (Κάιν, Οδυσσέας, Φάουστ), σε μια αέναη προσπάθεια να κατακτήσει το άγνωστο, βασανιζόμενος από την επιθυμία για το «απόλυτο», δηλαδή τον Θεό που δεν γνωρίζει. Θέλει μόνος του να άρει την κατάρα που τον έχει αμετάκλητα χωρίσει απ’ Αυτόν. Η επίδραση δε της γνώσης του θανάτου του είναι έντονη στη ζωή του, τόσο ώστε συστηματικά να θέλει να την απομακρύνει απευθύνοντάς την στους άλλους, ή, στην καλύτερη των περιπτώσεων, να την αντιμετωπίζει στοχαστικά, ώστε μεγάλο μέρος της ανθρώπινης σκέψης να χαρακτηρίζεται σαν «φιλοσοφία θανάτου». Στο πρόβλημα αυτό μια μόνο λύση υπάρχει: να αντιμετωπίσει την αλήθεια, να αναγνωρίσει τη θεμελιώδη μοναξιά και ερημιά του και να θελήσει να πραγματώσει αληθινή επικοινωνία, δηλαδή την επανασύνδεσή του πρώτα με τον Θεό και έπειτα με τον άνθρωπο. Μια τέ...

Κάθε φορά που η Εκκλησία αντί να υπηρετήσει τον σκοπό για τον οποίο ο Κύριός της τη δημιούργησε, υπηρετεί αλλότριους και εγκόσμιους σκοπούς, όπως είναι εθνικιστικό-θρησκευτικά ιδεολογήματα και σκοπιμότητες, κάθε φορά που προσφέρεται να υπηρετήσει τις επιδιώξεις και τους μεγαλοϊδεατισμούς του Καίσαρα με αντάλλαγμα μια προνομιακή σχέση μαζί του και την οικονομική του υποστήριξη, κάθε φορά τον λογαριασμό, στο τέλος, τον πληρώνει η Εκκλησία, καθώς απαξιώνεται στα μάτια όχι μόνο των εχθρών της αλλά και μέρους του ποιμνίου της. Παρά την όποια κριτική εναντίον της και τις εγγενείς αδυναμίες των λειτουργών της, σε ώρες κρίσιμες, όπως η πρόσφατη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ο κόσμος περιμένει από την Εκκλησία έναν λόγο προφητικό που θα ελέγχει την εξουσία, θα παρηγορεί τους ανθρώπους και θα λειτουργεί ως ηθική πυξίδα για την κοινωνία γενικότερα. Τα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία μάς έχουν αφήσει όλους άφωνους και προβληματισμένους για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στ...

Τι συνέβη το πρωί του Πάσχα; Ο Νίκολας Ράιτ πιστεύει ότι αυτή η ερώτηση, που αποτελεί και το κεντρικό θέμα του βιβλίου, σχετίζεται στενά με το ερώτημα γιατί ξεκίνησε ο Χριστιανισμός και γιατί πήρε τη μορφή που πήρε. Η πρόθεσή του, όπως ομολογεί ο ίδιος, ήταν να γράψει για τις ιστορικές απαρχές του Χριστιανισμού και για το ζήτημα του Θεού – όχι εύκολο εγχείρημα, δεδομένου του όγκου της ιστορικής και θεολογικής σκέψης που έχει επενδυθεί στην έρευνα αυτού του θέματος, γι' αυτό ίσως το βιβλίο έφτασε να μετρά   πάνω από 800 σελίδες. Ο σκοπός του, υποστηρίζει ο συγγραφέας, καθορίζεται από δύο υπο-ερωτήματα: τι νόμιζαν οι πρώτοι Χριστιανοί ότι συνέβη στον Ιησού και τι μπορούμε να πούμε σήμερα για την αληθοφάνεια αυτών των πεποιθήσεων; Ο Ράιτ γνωρίζει καλά τον αγώνα των τελευταίων  διακοσίων ετών για να κρατηθούν ιστορία και θεολογία σε απόσταση αναπνοής μεταξύ των. Οι αφηγήσεις περί ανάστασης στα κανονικά ευαγγέλια συνήθως αντιμετωπίζονται από τη μετα-Διαφωτιστική επιστήμη ως απλές...

Στο πέρασμα των αιώνων, αν και έχει γραφτεί ένας τεράστιος αριθμός βιβλίων, λίγα από αυτά μπορούν πραγματικά να θεωρηθούν σπουδαία. Ωστόσο, υπάρχει ένα βιβλίο που είναι πραγματικά μοναδικό: η Βίβλος. Γράφτηκε και συγκροτήθηκε σε χρονικό διάστημα δεκαπέντε αιώνων από σαράντα συγγραφείς και πλέον. Έχει μεταφραστεί σε όλες σχεδόν τις γλώσσες και διαλέκτους, και έχει τυπωθεί σε περισσότερα αντίτυπα από κάθε άλλο βιβλίο, αποτελώντας μοναδική πηγή έμπνευσης για εκατομμύρια ανθρώπους. Ως χριστιανοί πιστεύουμε ότι η Αγία Γραφή είναι μοναδική, επειδή είναι θεόπνευστος. «Η Γραφή είναι αξιόπιστη επειδή πίσω της βρίσκεται ο αξιόπιστος Θεός», γράφει ο Καρλ Τρούμαν  [1] . Μια τέτοια δήλωση συνοψίζει το νόημα της αξιοπιστίας της Γραφής που είναι αξιόπιστη σε ότι επιβεβαιώνει. Δεν αναφέρεται στο κάθε τι, αλλά σε ό,τι αναφέρεται, λέει την αλήθεια. Η έννοια της ‘αξιοπιστίας’ της Γραφής συνδέεται με την αληθινότητα του Θεού. Ο αληθινός Θεός «ενέπνευσε» έναν αληθινό Λόγο. Γι’ αυτό και κάθε απολογητι...